Կետերի փոխարեն գրել բ, պ կամ փ
ա. գինարբուք, աղբակույտ, ամփոփել, ամպահովանի, երրեսրբիչ, աղբյուր, սփրթնել, սբրդել, թմբլիկ, դրմբոց, թրմբալ, թփրտալ, խաբկանք, խափշիկ, անխաբ, անխափան, անկապտելի, կապմկպել, ձերբազատվել, դարբին, ուրբաթ, համբերություն, շամփուր, ծոփավոր, Ծոփք, սրբապատկեր, ժայռապատկեր, կոփ, նրբահնչյուն, Աբխազիա, Հակոբյան, ընդհուպ, գռփել, հարբուխ, ըմբոշխնել, բամփ, բամփել, ամպշող, հուսախաբ, խծբծանք, արբենալ, Արփինե, դարպաս, սիբեխ, ըմբշամարտ, տրոփյուն, հբանցիկ, ներբան, ներբող, տարբողել, տարբանք, ճողոպրել, պատշգամբ, տարբերություն, սրբատեղի, աղբանոց, նրբիրան, կոփվել, շփերթ, ակնակապիճ, գիպս, շամփուր, ճամպրում, սփոփել, գրաբար, որբևայրի, ամբարիշտ, երբեմն, երփնագույն, աղբարկղ, թարբ, ծովափ, իբրև, երբ, փափագ, պափակ, ճամփորդ, Համբարձումյան, լիրբ, թփթփացնել, երբեմնի, երբևէ, դափնեպսակ, թափք, ծփծփան, ողբաձայն, դափնեվարդ, ողբերգակ, խափուսիկ, ցայտաղբյուր, տուրուդմբոց, թեպետ.
բ. երկնահուպ, թփուտ, արբշիռ, ամբարձիչ, ապշել, հապշտապ, հափշտակել, հապճեպ, խաբել, խարխափել, համբույր, ներամփոփ, ապստամբել, Հռիփսիմե, ձերբակալել, թմբկաթաղանթ, երփներանգ, հուպ տալ, վիրաբ, քարակոփ, սեփ-սև, նրբանկատ, թափառաշրջիկ, ամենասուրբ, աղբահան, լեփ-լեցուն, շեղբ, ժպտուն, դեփ-դեղին, նրբաճաշակ, ոսկեծոփ, ոսկեծոփ, ալեծուփ, նրբին, աղբատար, նրբերշիկ, գամփիկ, հղպանալ, ողբերգություն, դափնի, ճեպընթաց, Գաբրիել, շերեփուկ, հպվել, նրբանցք, թափանցիկ, հարբեցող, պարփակվել, փրփրադեզ, ափսե, ափսոսալ, Սերոբ, խափեբա, ճողփյուն, հենացուփ, բորբ, համբակ, եղբայր, թափթփել, կառափնարան, ջրարփի, սրտատրոփ, սրբազան, սրբագրիչ, շաբաթ, որբանոց, աբխազ, խոպան, խոփ, ծփծփալ, սարսափելի, սասափյուն, շեփորահար, սերփական, սեփական, ծպտուն, սեպտեմբեր, երբևիցե, սափոր, սաբրիչ, կափ-կանաչ, աղբահավաք, ամրակոփ, դափնեվարդ, ողբանվագ, սրբավայր, գողմաբղբ, թափթփուկ, նրբակազմ, աբղակալ, ակնաղբյուր, արամբի:
Լրացնել բաց թողնված տառերը՝ բ, պ կամ փ
Վարպես Հակոբը հմուտ դարբին էր: Եղբոր՝ Գաբրիելի հետ գատափին՝ աղբյուրի մոտ, մի փոքրիկ հողակտոր մաքրել էր աղբից, ցանկապատել դարպաս դրել և հիմնել դարբնոց: Գաղթել էին Արևմտահայաստանից: Երբեմն հավաքվում էինք վարպետի տան պատշգամբում և խնդրում պատմել իր ողբերգական կյանքից, երբեմնի հայրենիքից: Հափշտակությամբ լսում էինք նրան:
— Ամբարիշտ թշնամուն հակահարված տալու նպատակով հապշտապ կազմեցինք զորագնդեր, — պատմում էր նա բամփ ձայնով: — Մեր սուրբ հողը թանկ էր բոլորիս համար: Դիմադրեցինք մի քանի շաբաթ, սարսափելի օրեր տեսանք: Վերջը հարկադրաբար թողեցինք մեր տունուտեղը և հուսախափ, ընկճված բռնեցինք օտար աշխարհների ճամփաները:
Մանկությունը բնօրրանի մասին խոսելիս վարպես Հակոբը սփրթնում էր. զգում էինք, որ սիրտսը թփրտում թ, չի կարողանում ձերբազատվել հոգին կրծող ցավից: Ժայռակոփ այդ մարդու ակնակապիճները սևանում էին, և կոփերի տակ ծովանում էր թախիծը: Զգում էինք հայրենիքը տեսնելու այն ահագնացող փափագը, որից պապակվում էր սիրտը: Աչքը երկնահուպ լեռներին, ոսկեծուփ հորիզոնին՝ ինքնավերաբար խաղում էր ասեղնագործ բարձի ծոփերի հետ, և հավանաբար աչքերի առջև գծագրվում էին մայրը՝ Հռիփսիմեն, հայրը՝ Սերոբը ապա գաղթականներով լեփ-լեցուն ճամփաները, որբանոց, քաղցի ու կեղտի մեջ խարխափող որբեր: Այդ պահերին վարպետը կծկվում էր, խեղճանում, իսկ մենք նրբանկատորեն լռում էինք:
Մերի Խաչիկյան, Ավագ դպրոց, 12րդ դասարան 